| Powiat rycki przystępuje do odnowy zabytkowego parku i pałacu w Sobieszynie. Poszukujemy osób lub podmiotów zainteresowanych odnową i użytkowaniem obiektów na cele rekreacyjne, turystyczne, edukacyjne lub inne zgodne z lokalnymi planami rozwoju./Informacje: www.fascik.webd.pl/starostwo Pałac klasycystyczny wybudowany zapewne w k. XVIII lub na pocz. XIX w., w późniejszym okresie powiększony o skrzydło boczne, będące przedłużeniem korpusu od strony wschodniej. Pałac pierwotnie pełnił rolę rezydencji możnych rodów szlacheckich. W bezpośrednim otoczeniu pałacu znajdują się resztki XIX-wiecznego parku krajobrazowego, silnie zredukowanego po ostatniej wojnie. W skład zespołu wchodzą obecnie: pałac, dwie oficyny, brama wjazdowa na dziedziniec pałacowy, zabudowania gospodarcze /obora, powozownia, stodoła, spichlerz/ oraz czworak. Złożone zostały dokumenty u Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Lublinie z projektem podziału zespołu, polegającego na wydzieleniu zespołu pałacowego (bez stawu) jako odrębnej całości niezależnej od zabudowań gospodarczych. Zespół pałacowy, usytuowany jest na wschodnim krańcu wsi Sobieszyn. Od północy obecną granicę założenia wyznacza szosa Ułęż-Blizocin, rozwidlająca się na wysokości zespołu na drogę lokalną, wiążącą wieś z szosą Dęblin-Kock. Granicę północną zasięgu parku wyznaczają zabudowania gospodarcze Gospodarstwa Pomocniczego Zespołu Szkół im. Kajatana hr. Kickiego Sobioeszynie /obora i powozownia/. Granica południowa przebiega wzdłuż zagospodarowanych stawów; wschodnia dochodzi do linii pól uprawnych, zachodnia zaś przebiega wzdłuż drogi gminnej. Od głównej drogi Sobieszyn - Blizocin do bramy wjazdowej na dziedziniec pałacowy prowadzi aleja lipowa, silnie zredukowana w swym początkowym przebiegu, szczególnie po stronie wschodniej. Brama wjazdowa stanowi fragment zachowanego częściowo murowanego ogrodzenia od strony północnej. Pałac i dwie oficyny usytuowane symetrycznie po jego bokach wyznaczają teren dziedzińca z owalnym gazonem pośrodku. Obecnie park pałacowy jest bardzo zniszczony: częściowo przetrwały tylko aleje wyznaczające dawny układ przestrzenno-kompozycyjny, którego rola w krajobrazie została zachowana, mimo okrojenia powierzchni parku. Dawny reprezentacyjny salon ogrodowy za pałacem, który miał partery obsadzone krzewami i kwiatami, zamieniony został w ogród warzywny. Teren ten, opadający kiedyś tarasowo w kierunku Wieprza, znacznie zmniejszono na korzyść powierzchni stawów. Większość drzewostanu stanowią stare około 150-letnie wiązy i lipy, a także nieco jaworów i jesionów. |
